Osobowość elektryczna Chaveza i Kuby

Pogarszająca się  sytuacja społeczna i polityczna Wenezueli  zmierza w stronę otwartego narodowego kryzysu, który mogłyby przyspieszyć obalenie prezydentury  Hugo Chaveza.

Jednym z sektorów balansującyh na krawędzi załamania,  ze względu na brak koniecznych inwestycji w ciągu ostatnich dziesięciu lat, jest produkcja energii elektrycznej. Chociaż kraj jest bogaty w złoża ropy, potrzebne termoelektryczne elektrownie, które uzupełniałyby  dostawy energii produkowanej  z wody,  nie zostały zbudowane, a już  istniejące zostały zaniedbane.

W obliczu rosnącego kryzysu, Chavez  zwrócił się do upadającego systemu braci  Castro o poradę.

Chavez odrzucił współpracę  z ekspertami  i inżynierami z Wenezueli , ponieważ są oni ideologicznie przeciwni  jego reżimowi. Zamiast sprowadzenia najlepszych konsultantów i najnowocześniejszych rozwiązań, Chavez  postanowił wezwać Ramiro Valdesa z Kuby, który nie jest ekspertem ds.energii elektrycznej i jest  bardziej znany jako mistrz represji politycznych w czasie trzymania steru kubańskiego ministerstwa  spraw wewnętrznych.

76-letni  Ramiro Valdes przybył do Wenezueli kilka dni temu. Nosi  tytuł "dowódcy  rewolucji kubańskiej", ponieważ jest  jedynym Kubańczykiem, który uczestniczył z  braćmi Castro w ataku na koszary Moncada, w przybiciu łodzi  Granma do kubańskiego wybrzeża i  w bitwach w Sierra Maestra. W latach 60-tcyh  i 70-tych Valdes był ministrem spraw  wewnętrznych na wyspie i  odpowiedzialny jest za  uwięzienie, tortury lub śmierć wielu z 70 tysięcy  kubańskich dysydentów. Po zwolnieniu ze stanowiska,  przemienił się w technokratę,  zarządzającego   przemysłem elektronicznym. W ten sposób  został przywrócony do centrum władzy, tym razem jako jeden z trzech wiceprzewodniczących  Gabinetu Kuby.

Obecność Valdesa w Wenezueli jest najnowszym i prawdopodobnie jednym z  największych błędów, jakie Chavez popełnił.  Kubańczyk nie wnosi żadnej wartości w rozwiązanie kryzysu energii elektrycznej w Wenezueli. Jego obecność w kraju  i  zajęcie pozycji  o wysokiej odpowiedzialności w strategicznej dla państwa materii , wywołała oburzenie  Wenezuelczyków wobec  roli , jaką odgrywa Kuba w wewnętrznych sprawach Wenezueli. Valdes  jest postrzegany jako symbol  inwazji  Kuby na Wenezuelę, którą umożliwiła  „zdrada” Chaveza.

Kuba nie ma do zaoferowania Wenezueli  żadnej wiedzy  dot.  ekspertyzy elektrycznej i technicznej. W rzeczywistości kubański sektor elektroenergetyczny zależy niemal wyłącznie od  wenezuelskiej hojności w dostarczaniu wysoko dotowanych paliw płynnych. Kubańska gospodarka w zakresie  energii elektrycznej jest bardzo nieefektywna, z powodu bardzo wysokich kosztów produkcji  i strat technicznych. Np. Chile zatrudnia jedynie 3.200 osób w sektorze energii elektrycznej, lecz sprzedaje dwa razy tyle energii elektrycznej niż Kuba, która zatrudnia 34.000 osób.

Niedobory  elektryczności na wsypie są częste, podobnie, jak te obecnie doświadczane przez Wenezuelę. Może Chavez myślał o tym, kiedy wyjaśniał obecność  Valdesa, mówiąc, że Kuba ma "duże  doświadczenie w elektrycznych kryzysach ". Ale w żaden sposób  Wenezuela nie przekształci tego doświadczenia w korzyść  dla siebie.  

Gustavo Coronel jest geologiem  naftowym,  autorem  publikacji i  ekspertem porządku publicznego, który został wybrany do Kongresu Wenezueli  w 1998 r., zanim został  on rozwiązany  w 1999 r. po wyborze Hugo Chaveza na prezydenta kraju . Coronel jest obecnie naznaczony jako "wróg" reżimu Chaveza.

www.humanevents.com