Europejskie organizacje pozarządowe apelują do UE

Dziś, w siódmą rocznicę Czarnej Wiosny na Kubie, sieć europejskich organizacji pozarządowych, wzywa instytucje UE do zwiększenia uwagi na kwestie praw człowieka i demokracji na Wyspie, oraz do wykorzystania wszelkich możliwych środków w celu wspierania przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego na Kubie w ich dążeniu do poszanowania praw i swobód zwykłych Kubańczyków przez rząd Kuby.

Siedem lat temu, 18 marca 2003 roku, rząd kubański przeprowadził bezwzględną akcję represyjną zmierzającą do zniszczenia politycznej opozycji na wyspie. W wyniku dwudniowych aresztowań, znanych jako Czarna Wiosna, do więzienia trafiło 75 dysydentów – dziennikarzy, działaczy związkowych, niezależnych bibliotekarzy i pisarzy. Działacze skazani zostali na wieloletnie kary pozbawienia wolności. Do dziś w więzieniu pozostaje 52 opozycjonistów skazanych w 2003 r. W sumie na Kubie jest ponad 200 więźniów politycznych .

Od 2003 roku sytuacja praw człowieka nie uległa poprawie w żaden dostrzegalny sposób.

Za publiczne wyrażanie swojego niezadowolenia lub sprzeciwu wobec władzy, grożą prześladowania, szykanowanie i więzienie. Zwykli Kubańczycy nadal nie mogą cieszyć się podstawowymi swobodami, które gwarantuje im ich własna konstytucja. Mimo że Kuba podpisała w 2008 r. Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych (ICCPR) oraz Międzynarodowy Pakt Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych (ICRSCR), oba dokumenty nie zostały ratyfikowane przez Parlament Kuby.

Mimo represji stosowanych przez reżimu wobec dysydentów, w zeszłym roku Unia Europejska zniosła nałożone w związku z Czarną Wiosną, sankcje względem Kuby, mając nadzieję, że ten gest dobrej woli utoruje drogę do konstruktywnego dialogu z rządem Kuby. Nadzieje te zostały jednak pogrzebane. Kuba wciąż ignoruje apele międzynarodowej społeczności do poprawy sytuacji praw człowieka oraz zwolnienia więźniów politycznych. Rząd Kuby wielokrotnie też odmawiał rozmów na ten temat podczas spotkań z przedstawicielami UE w ramach prowadzonego dialogu politycznego.

Co więcej, kilkanaście miesięcy po zniesieniu przez UE sankcji dyplomatycznych, znany dysydent Darsi Ferrer został aresztowany przez kubańską służbę bezpieczeństwa i do dziś przetrzymywany jest w więzieniu bez procesu i pomimo wielokrotnych wezwań ze strony dyplomatów do jego uwolnienia. Kolejnym przykładem brutalnego traktowania politycznych więźniów jest niedawna śmierć Orlando Zapato Tamayo, jednego z 75 działaczy skazanych podczas Czarnej Wiosny.

Jest oczywiste, że rząd kubański nie czuje się zobowiązany, w ramach politycznego dialogu z UE, do poprawy traktowania dysydentów i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego. W 2010 r., podczas hiszpańskiego przewodnictwa w UE, kwestia relacji Europa – Kuba znów stanie się jednym z głównych obszarów zainteresowań polityków. Jednak dalsze ustępstwa wobec rządu Kuby nie powinny mieć miejsca. Przeciwnie, wszelkie działania podejmowane w ramach UE powinny służyć interesom narodu kubańskiego, a nie tylko reżimu, który pragnie poprawić stosunki z UE, ale bez spełniania żadnych warunków.

Dlatego apelujemy do Przedstawicielstwa UE w Hawanie, aby zwiększyło swoje kontakty z obrońcami praw człowieka oraz aby monitorowało na bieżąco sytuację więźniów politycznych, szczególnie tych, których stan zdrowia jest krytyczny. Nalegamy także, aby Przedstawicielstwo UE ustanowiło regularne kontakty z Damami w Bieli, oraz zapewniło pomoc humanitarną rodzinom więźniów politycznych poza Hawaną.

Angażując się w dialog z rządem kubańskim, UE musi pozostać wierna podstawowym wartościom demokratycznym i zrobić wszystko, co w jej mocy, aby doprowadzić do uwolnienia więźniów politycznych i wesprzeć społeczeństwo obywatelskie zarówno pod względem politycznym jak i materialnym.

W związku z tym sieć organizacji pozarządowych „Europe-Cuba NGO Network” zdecydowanie popiera wezwanie Parlamentu Europejskiego do zintensyfikowania działań zmierzających do uwolnienia więźniów politycznych i wsparcia działań obrońców praw człowieka w kierunku pokojowych przemian politycznych na Kubie.

Europejskie organizacje pozarządowe popierają propozycję zgłoszoną przez Panią Heidi Hautala, Przewodniczącą Podkomisji ds. Praw Człowieka przy Parlamencie Europejskim, dotyczącą utworzenia wielopartyjnej grupy roboczej w sprawie Kuby w ramach PE. Jesteśmy przekonani, że grupa ta, składająca się z posłów wszystkich ugrupowań parlamentarnych, powinna odgrywać istotną rolę w kreowaniu polityki UE względem Kuby, która to polityka powinna być zgodna z podstawowymi wartościami demokratycznymi i przynosić wymierne korzyści zwykłym Kubańczykom.

Instytut Lecha Wałęsy, Polska

People in Need, Czechy

Freedom House Europe, Węgry

Christian Solidarity Worldwide, Wielka Brytania i Belgia

Christian Democratic International Centre, Szwecja

Pontis Foundation, Słowacja

Solidaridad Espanola Con Cuba, Hiszpania

Fundación Hispano Cubana, Hiszpania

Fundacja Wolność i Demokracja, Polska

Unitas Foundation, Estonia

International Society for Human Rights, Niemcy

Cuba Futuro, Holandia

Lech Walesa Institute, Polska

Asociación de Iberoamericanos por la Libertad, Hiszpania