Lech Wałęsa, Yoani Sanchez i Raul Rivero to tylko niektórzy uczestnicy konferencji „Europa solidarna z Kubą”. Konferencja z udziałem europejskich przedstawicieli polityki, kubańskiej opozycji oraz dziennikarzy, organizowana przez Instytut Lecha Wałęsy, odbędzie się w dniach 26-27 marca w Madrycie.

Dziś, w siódmą rocznicę Czarnej Wiosny na Kubie, sieć europejskich organizacji pozarządowych, wzywa instytucje UE do zwiększenia uwagi na kwestie praw człowieka i demokracji na Wyspie, oraz do wykorzystania wszelkich możliwych środków w celu wspierania przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego na Kubie w ich dążeniu do poszanowania praw i swobód zwykłych Kubańczyków przez rząd Kuby.

We wczorajszej wieczornej (11 marca 2010) rozmowie telefonicznej Lech Wałęsa wyraził zrozumienie dla sytuacji Guillermo Fariñasa i zadeklarował pomoc, ale prosił o ponowne przemyślenie decyzji i zawieszenie strajku głodowego. „Wolna Kuba potrzebuje przywódców, takich jak Pan” powiedział. „Kuba potrzebuje męczenników, jak Orlando Zapata, żeby obudzić światową opinię publiczną i zainteresować ją sprawą kubańską” odpowiedział Fariñas.

W tym tygodniu świat obiegła smutna wiadomość o śmierci kubańskiego więźnia sumienia, Orlando Zapata Tamayo.

W ostatnich dniach, dyktatorzy Castro – sprawujący niepodzielnie władzę w moim kraju, na Kubie, od pięćdziesięciu jeden lat – nie wpuścili na Wyspę eurodeputownego hiszpańskiej partii PSOE, ponieważ nie do końca zgadza się on z castrowską polityką.

W dniu 13 stycznia 2010 r. w Parlamencie Europejskim odbędzie się konferencja pt. „Co z tą Kubą? Przyszłość polityki UE względem Kuby a prawa człowieka”.

My, niżej podpisani, członkowie grupy 75, więźniów sumienia skazanych w marcu 2003r., przebywający w nieludzkich warunkach więziennych albo odbywający karę na niepewnej wolności z powodu ciężkich chorób, cieszymy się z uwolnienia naszego brata, Nelsona Aguiar, który otrzymał zezwolenie na kontynuowanie odbywania kary poza więzieniem. Radujemy się również z pozwolenia na wyjazd za granicę przyznanego dwóm naszym rodakom, by mogli otrzymać pomoc medyczną dzięki staraniom Pana Moratinosa. Jednakże podkreślamy, iż te akty dobrej woli nie powinny być uważane za oznaki powszechnej chęci zmiany ze strony rządu kubańskiego, a więc nie zasługują one na zmianę polityki ze strony Hiszpanii i Unii Europejskiej.

„Zamierzam wykorzystać prestiż i ochronę, którą daje Nagroda Cabot do poszerzania kubańskiej sfery blogów”, powiedziała autorka „Pokolenia Y”.