Rysunki kubańskich dzieci, przywiezione z Hawany w grudniu 2006 roku, powstały w niezależnej szkółce prowadzonej dla najmłodszych hawańczyków przez jednego z niezależnych bibliotekarzy-dysydentów. To maleńkie mieszkanko, w zrujnowanej – jakich w Hawanie wiele – kamienicy. W jednym z pokoików spotykają się grupy dzieci w wieku od 5 do 16 lat. Pretekstem jest nauka języka angielskiego, ale dzieci uczą się wszystkiego: literatury, historii, geografii, a przede wszystkim – poznają dyskretną prawdę, że gdzieś za ścianami ich systemu istnieje wolny świat. Są to prace ofiarowane dla Przyjaciół w Polsce i właśnie to, nie ich wartość artystyczna, przemawia najwymowniej. Prezentujemy je ludziom, do których miały zza krat komunistycznej Kuby trafić. Z oczywistych względów nie podajemy nazwisk autorów.

Rysunki pochodzą z dwóch konkursów: - 12 prac z konkursu dla małych dzieci (5 -11 lat) pt.: „ Rysować i kochać przyrodę, która nas czyni lepszymi ludźmi” Warto zwrócić uwagę na aspekt militarny, lotniczy i marynistyczny „przyrody, która nas czyni lepszymi ludźmi”.

4 prace dzieci w starszym wieku z konkursu „Wolność i niewola”. Charakterystyczna praca prezentująca „Damas de blanco” („Damy w bieli”), żony, matki i siostry więzionych dysydentów.