Płaszczyzną działalności Dagoberto było założone przez niego, kierowane i prężnie działające od 1993 do 2006 roku Centrum Ksztalcenia Obywatelskiego i Religijnego (Centro de Formación Cívica y Religiosa) w Pinar del Río. Jednym z deklarowanych celów Centrum była "odbudowa i wzmocnienie społeczeństwa obywatelskiego na Kubie". "Odtworzenie powiązań, autonomii i twórczej postawy organizacji pośredniczących w społeczeństwie jest", zdaniem jego twórców, "gwarancją przyszłości bez nowych paternalizmów ze strony Państwa, bez nowych autorytaryzmów spod różnych znaków oraz bezpiecznej i pluralistycznej przestrzeni dla demokratycznego udziału obywateli" w rządzeniu. W stosunku do jednostki, celem było "promowanie mężczyzny i kobiety jako istot wolnych, odpowiedzialnych i aktywnych", które odbudują społeczeństwo obywatelskie w bardziej demokratycznej przyszłości.

Centrum było pozarządowym ośrodkiem, działającym w ramach biskupstwa i świadczącym bezpłatne usługi dla ludności w trzech sferach: pomoc prawna, pomoc psychologiczna oraz przede wszystkim warsztaty edukacyjne na temat budowy społeczeństwa obywatelskiego i demokracji (zajęcia zarówno teoretyczne jak i praktyczne). Poza tym, ludzie skupieni wokół Centrum organizowali życie kulturalne i społeczne w postaci wystaw, odczytów, prelekcji czy dyskusji. Warto podkreślić przy tym, że obok kursów pomagających zrozumieć, co to znaczy być obywatelem i jakie z tego wynikają prawa i obowiązki, Centrum prowadziło kursy bardzo praktyczne, np. kursy komputerowe, których ukończenie daje realną szansę na podjęcie ciekawszej pracy. Uczestnictwo w nich było również bezpłatne i niezwiązane z poglądami kursantów czy nauczycieli, priorytetem Centrum było nie łączenie tych dwóch spraw.

Trzeba podkreślić, że Dagoberto i jego współpracownicy są społecznikami i podjęli trudną i niebezpieczną pracę u podstaw na rzecz odbudowy społeczeństwa obywatelskiego na komunistycznej Kubie. Dagoberto i jego działalność publikacyjna, edytorska oraz edukacyjna jest uznana tak wśród zagranicznych dyplomatów jak i w środowisku kubańskiej opozycji. Niestety z przyczyn oczywistych nie jest powszechnie rozpoznawalny, choć wiele osób o nim słyszało. Jest on pierwszym człowiekiem z antyreżimowego środowiska, którego wymieniono z nazwiska w oficjalnym organie prasowym Komunistycznej partii Kuby "Granmie"- głównej gazecie codziennej. Fidel określa jego i innych dysydentów i opozycjonistów jako: "gusanos" czyli robactwo albo "agenci mafii terrorystycznej z Miami"

Centrum zostało powołane do życia z inspiracji XV Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej "w celu umożliwienia świeckim katolikom i innym ludziom dobrej woli zrozumienie i stosowanie w swym życiu obywatelskich, etycznych, religijnych i kulturowych zasad, które pozwolą im uczestniczyć i być odpowiedzialnym w społeczeństwie i społeczeństwie kościele, zgodnie z ich osobistym i chrześcijańskim powołaniem".

Centrum Ksztalcenia Obywatelskiego i Religijnego przestało istnieć w 2007 roku w wyniku zmiany strategii duszpasterskiej nowego biskupa Pinar del Rio- Jorge Enrique Serpa Perez, którego starania doprowadziły do uniemożliwienia dalszej egzystencji Centrum.