Solidarni z Kubą

O świcie 18 marca 2003 roku rozpoczęła się w całym kraju fala masowych zatrzymań niezależnych dziennikarzy, niezależnych związkowców i opozycjonistów kubańskich.

Władze kubańskie oskarżyły aresztowanych o prowadzenie działalności konspiracyjnej zorganizowanej przez szefa Sekcji Interesów Stanów Zjednoczonych na Kubie - Jamesa Casona. Władze określiły ich jako "siły najemne" i zapowiedziały zastosowanie "odpowiednio surowych praw przeciwko poważnym czynom popełnionym we współpracy z wrogiem, który dąży do zniszczenia nas".(BBC)

Był to w ostatnich latach najbardziej drastyczny atak na ruch dysydencki i opozycyjny na Kubie. Ostatecznie zatrzymano i skazano w przyspieszonych procesach 75 opozycjonistów, niezależnych bibliotekarzy, aktywistów praw człowieka, niezależnych dziennikarzy i członków niezależnych związków zawodowych.

Procesy odbyły się w dniach od 3 do 7 kwietnia, w wyniku których skazano niesprawiedliwie, bez możliwości należytego rozpatrzenia sprawy, 75 osób przyznając wyroki od 6 do 30 lat więzienia.

Artykuł 91 KK i Prawo 88:

Większość dysydentów i opozycjonistów została skazana z Artykułu 91 Kodeksu Karnego albo słynnego Prawa 88 (Ley 88 de Protección de la Independencia Nacional y la Economía de Cuba), albo z obydwu. Artykuł 91 przewiduje wyroki od 10 do 20 lat lub KARĘ ŚMIERCI dla każdego, kto . w interesie obcego państwa, popełnia czyn, który ma na celu zagrożenie niepodległości Państwa Kubańskiego lub jego terytorialnej integralności..

Prawo 88 (od 1999 roku) przewiduje wieloletnie wyroki więzienia za wspieranie polityki Stanów Zjednoczonych wobec Kuby . w zakłócaniu porządku wewnętrznego, destabilizacji kraju i wywoływaniu zagrożenia dla Socjalistycznego Państwa oraz niepodległości Kuby .. Dysydenci nazywają ten przepis .Ley Mordaza' czyli Prawo Kneblujące. Przepis ten był stosowany wobec opozycjonistów i dysydentów nawet wtedy, gdy nie wszedł jeszcze w życie, a więc niezgodnie nawet z prawem kubańskim.

Kubański Komitet Praw Człowieka: "Nie możemy przemilczeć naszej frustracji. Rząd nie ustaje w narzucaniu Kubańczykom modelu totalitarnego, który jest, z definicji, silnie represyjny i więzienny (cubaencuentro.com)