Niektóre metody stosowane przez władze Kuby w walce z niezależnymi związkami zawodowymi :

• Infiltracja ruchu związkowego, tak jak całej opozycji, przez agentów urzędu bezpieczeństwa (Seguridad del Estado). Wewnątrz policji politycznej istnieje osobna sekcja do tego celu.
  
• Nadal w więzieniach przebywa z powodów politycznych sześciu przywódców niezależnych związkowych (a jeden przebywa na zwolnieniu warunkowym). Warunki, w jakich odsiadują wyroki, są bardzo złe. W ciemnych celach, pełnych insektów i gryzoni, są trzymani wraz z pospolitymi przestępcami, którzy są wykorzystywani przez agentów służby bezpieczeństwa do prześladowania uwięzionych związkowców. Często odmawia się im pomocy lekarskiej, nawet w trudnych przypadkach.
  
• Pobicia i napaści, zastraszenia, obelgi rzucane na ulicy i w miejscu zamieszkania często przez tzw. Brygady Szybkiego Reagowania (najlepszym porównaniem jest tutaj organizacja ZOMO).
  
• Zwolnienia z pracy za poglądy polityczne i odmowa zatrudnienia niezależnych związkowców są na porządku dziennym. Dyskryminacja zatrudnienia jest szczególnie dotkliwym mechanizmem represji w sytuacji gdy jedynym pracodawcą jest państwo. Szczególnie widoczne jest to przy zatrudnianiu przez zagraniczną firmę. Monopol ma tu oczywiście Państwo za pośrednictwem państwowej firmy Cubalse , która decyduje kogo zatrudnić, podpisuje z firmą zagraniczną umowę o pracę .w imieniu. pracownika i .w imieniu. pracownika pobiera za niego od zagranicznego pracodawcy pensję w walucie obcej - wymiennej. Pracownik nie ma wglądu w warunki umowy i nie wie, ile wynosi jego pensja, zresztą nie dostaje jej. Państwo kubańskie zatrzymuje pieniądze, a pracownikowi wypłaca w walucie krajowej równowartość średniej pensji na Kubie czyli ok. 12 Euro wraz z ewentualnym dodatkiem za pracę w sektorze zagranicznym.