Ilona Cygańczuk

Hiszpańskie słowo cigarro od którego pochodzi nazwa „cygaro”, wywodzi się prawdopodobnie od sik’ar , terminu oznaczającego w języku Majów palenie.|

Pochodzenie cygara przypisywane jest Majom, ze względu na fakt odnalezienia w Gwatemali glinianego naczynia, pochodzącego z X w. n.e., które przedstawia postać Maja palącego zwitek tytoniu obwiązany sznurkiem, który jest uznany za odpowiednik dzisiejszego cygara.

Produkcję cygar rozpoczęli Hiszpanie w 1731 roku w Sewilli. Sto lat później król Hiszpanii Ferdynand VII przyznał Kubie, która była kolonią hiszpańską, prawo do produkcji i sprzedaży tytoniu. Wkrótce kubańscy wytwórcy zaopatrywali w cygara całą Koronę hiszpańską.

Produkcja cygar jest bardzo ciężką pracą, która pochłania wiele czasu.

Obecne metody wyrobu kubańskich cygar nie uległy zmianie, mimo znacznego postępu technicznego. Aby wyprodukować naprawdę dobre cygaro cała produkcja odbywa się ręcznie.

Krąży mit, że najlepsze Kubańskie cygara zwijane są na udach dziewic, jednak powszechnie wiadomo, że to nie wystarcza. Wyrób cygar jest skomplikowanym procesem, na który składa się wiele elementów.

Najbardziej cenione cygara wyrabiane są z tytoniu najlepszego gatunku. Do osiągnięcia wysokiej jakości tytoniu potrzebnych jest wiele czynników, takich jak na przykład odpowiednia wilgotność, temperatura czy żyzność gleby.

Cygaro składa się z wkładki- przygotowanej z pociętego tytoniu, owiniętej liściem zawijacza oraz spiralnie zwiniętego liścia- pokrywy. Pokrywa jest najdroższą częścią, musi być ona mocna, elastyczna oraz mieć jedwabistą strukturę i barwę. 

Tytoń wysiewa się w połowie września, jego nasiona są selekcjonowane w zależności od tego, na jaką część cygara (pokrywa, zawijacz, wkładka) jest on przeznaczony.

Sadzonki umieszcza się w ziemi, po około trzech miesiącach uzyskuje się roślinę mierzącą nawet do 2,5 metra wysokości. Następnie następuje zbiór liści najniżej rosnących, służą one jako nawóz do gleby. Produkuje się z nich również tanie cygara. Plony zbierane są ręcznie.

Następnym elementem jest wybór liści. Moc cygara zależy, bowiem od dostępu promieni słonecznych do liścia tytoniu.

Zebrane liście suszy się na drewnianych listwach na terenie plantacji, bardzo istotny jest dostęp do powietrza.

Kolejnym, najtrudniejszym procesem tworzenia cygar jest fermentacja. Liście tytoniowe układa sie w stosy fermentacyjne gdzie temperatura wynosi nawet do 46 stopni. Podczas fermentacji usuwany jest amoniak i nadmiar nikotyny.

Pozostałymi elementami jest mieszanie liści różnego pochodzenia, co służy łączeniu smaków oraz kilkutygodniowe leżakowanie. Następnie, tytoń gotowy jest do produkcji.

Cygara dobrej jakości sortuje się według odcienia aż na 20 grup, tak by w jednym pudełku wszystkie miały taki sam wygląd. Opakowanie nakładane maszynowo, utrzymuje stałą wilgotność. Pudełka na cygara wykonane są z drewna, metalu lub szkła.

Cygara kubańskie uważane są za najlepsze na świecie ze względu na swoją tradycję, precyzję w zwijaniu oraz idealne warunki klimatyczne.

Współczesne cygara opisywane są według rozmiaru i kształtu. Dzieli się je na następujące rodzaje:

• o „corona” proste cygaro z zaokrąglonym wierzchołkiem o długości około 14 cm
• o „petit corona” o długości około 13 cm, zwane również „corona chica”
• o „tres petit corona” o długości około 10,5 cm
• o „half a corona” o długości około 9,5 cm
• o „Lonsdale” o długości około 16,5 cm
• o „ideales” delikatniejsze, o stożkowatych, rozjaśnionych końcach, długości około 16,5 cm
• o „boquet” małe cygara o torpedowatym kształcie
• o „Londres” proste cygaro o długości około 12 cm

Podstawowa klasyfikacja, związana z barwą wyróżnia cygara:

• o „claro” (CCC)- jasne
• o „colorado-claro” (CC)- średnie
• o „colorado” (C)- ciemne
• o „colorado-maduro” (CM)- bardzo ciemne
• o „maduro” (M)- wyjątkowo ciemne

 W Hawanie odbywa się Festiwal Cygara. W tym roku odbył się on po raz dziesiąty. Uczestnicy odwiedzają plantację tytoniu i wytwórnię cygar oraz degustują nowe marki kubańskiego specjału.